مُتَّکَأ

وَ أَعْتَدَتْ لَهُنَّ مُتَّکَأً «مُتَّکَأ» به معناى چیزى است که بر آن تکیه مى کنند، مانند پشتى ها، تخت ها و صندلى ها، آن چنان که در قصرهاى آن زمان معمول بود، ولى بعضى «مُتَّکَأ» را به «اترج» که نوعى میوه است تفسیر کرده اند. آنها که متّکا را به همان معناى پشتى و مانند آن تفسیر کرده اند نیز، گفته اند: میوه آن مهمانى «اترج» بوده است، و «اترج» همان بالنگ است که میوه اى است ترش مزه و داراى پوستى ضخیم، که از پوست ضخیم آن مربّا درست مى کنند. ممکن است این میوه در سرزمین مصر شبیه به آنچه نزد ما است کاملاً ترش نبوده، و رگه اى از شیرینى داشته که میوه پذیرایى محسوب مى شده.(32)