مُحْسِن

ذُرِّیَّتِهِمَا مُحْسِنٌ «مُحْسِن» از مادّه «إِحسان» در اینجا به معناى مؤمن و مطیع فرمان خدا است، و چه احسان و نیکوکارى از این برتر تصور مى شود؟(31)