مچه

مچه . [ م ُچ ْ چ َ /چ ِ ] (اِ) برغست را گویند و آن گیاهی است بهاری مانند اسفناج که در آشها کنند. (برهان ) (آنندراج ). مجه .برغست . (ناظم الاطباء). کملول . پژند. (یادداشت به خطمرحوم دهخدا). و رجوع به برغست و مجه و پژند شود.

مچه . [ م ُ چ َ / چ ِ ] (اِ) پلک چشم . ج، مچگان . (ناظم الاطباء).

مچه . [ م َ چ َ / چ ِ ] (اِ) لب (در دیلمان ). (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). ◄ چانه . زنخ (در رشت ). (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).