مژده رسان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مژده رسان . [ م ُ دَ / دِ رَ / رِ ] (نف مرکب ) مخفف مژده رساننده . پیک و قاصد خوش خبر و آورنده ٔ خبر خوش و بشارت . بشیر. (ناظم الاطباء). مژده ده . مقابل مژده پذیر. (آنندراج ). مبشر. مژده دهنده . که پیام خوش میرساند : گرعشق نشان داد ز خورشید جهالت یک ذره ز خورشید فلک مژده رسان است . عطار. مژده رسان گفت به مژده پذیر کاورد آهنگ به عرش سریر. میرخسرو (از آنندراج ). رجوع به مژده رساننده ومژده ده شود.