مکتبی شیرازی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مکتبی شیرازی . [ م َ ت َ ی ِ ] (اِخ ) از شاعران معروف شیراز، در اواخر قرن نهم و نیمه ٔ اول قرن دهم هجری است . وی به خراسان و هندوستان سفر کرد. از آثار او منظومه ٔ لیلی و مجنون که در سال ٨٩٥ هَ . ق . به تقلید نظامی سروده شده است شهرت دارد.مثنوی دیگری از او در حدود ١٢٠٠ بیت در تفسیر کلمات قصار حضرت علی (ع ) در دست است . آثار دیگری نیز به وی نسبت داده اند. از آغاز مثنوی لیلی و مجنون اوست : ای بر احدیتت ز آغاز خلق ازل و ابد هم آواز ای برتراز آنکه دیده جوید یا نطق زبان بریده گوید نه از گنه منت زیان بود نه باشدت از عذاب من سود. و رجوع به تذکره ٔ آتشکده ٔ آذر چ شهیدی ص ٢٠١ و مجالس النفایس ص ٣٨٧ و مقدمه ٔ مثنوی لیلی و مجنون چ کوهی کرمانی و فرهنگ سخنوران شود.