مکتفی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مکتفی ٔ. [ م ُ ت َ ف ِءْ ] (ع ص ) برگرداننده خنور را و نگونسار کننده . (آنندراج ). آن که برمی گرداند خنور را و نگونسارمی سازد. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ راضی و خشنود. (منتهی الارب ).
مکتفی . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) کافی و بسنده کننده به چیزی . (غیاث ) (آنندراج ). بسنده کرده و راضی و خشنود. (ناظم الاطباء). و رجوع به اکتفاء شود. ◄ در نزد حکماء، کسی است که به وی آنچه ممکن باشد از تحصیل کمالات مانند نفوس سماوی عطا شده است . (از کشاف اصطلاحات الفنون ).