مکسال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مکسال . [ م ِ ] (ع ص ) آن زن که کار نکندو این در زنان مدح بود. ج، مکاسیل . (مهذب الاسماء). دختر نازپرورده که از مجلس خود بیرون نرود، و هو مدح لها. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). ◄ زن سست و کاهل . (ناظم الاطباء). ◄ سست و کاهل . (از اقرب الموارد).