مکظظ

مکظظ. [ م ُ ک َظْ ظَ ] (ع ص ) رنجیده و اندوه کشیده از کاری . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). مکظوظ. (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد).