مکلا
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ کَ لْ لا) [ ع. ] (ص.) گرفته شده از واژة فارسی «کلاه»، کسی که کلاه بر سر میگذارد.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ کَ لْ لا) [ ع. ] (ص.) گرفته شده از واژه فارسی «کلاه»، کسی که کلاه بر سر میگذارد.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مکلا. [ م ُ ک َل ْ لا ] (ص ) نعت مفعولی منحوت از کلاه فارسی . آنکه کلاه بر سر گذارد، نه عمامه . کلاه دار. کلاه پوشیده . مقابل معمم . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). لغتی است مجعول که از کلاه فارسی بر وزن معمم و در مقابل آن ساخته شده است . (فرهنگ لغات عامیانه ٔ جمال زاده ).