مکلثمة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مکلثمة. [ م ُ ک َ ث َ م َ ] (ع ص ) امراءة مکلثمة؛ زن آگنده گوشت رخسار نیکوروی . (منتهی الارب ) (آنندراج ). مؤنث مکلثم . زن فربه روی . (ناظم الاطباء): امراءة مکلثمةالوجه ؛ زن فربه رخسار بدون ترش رویی . (از اقرب الموارد).