می تی لن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
می تی لن . [ ل ِ ] (اِخ ) جزیره ای است در مغرب شبه جزیره ٔآسیای صغیر که شهری بدین نام پایتخت آن بوده است . جزیره ٔ می تی لن نخست در تصرف آتن بود، لکن چون آتش جنگ پلوپونزوس زبانه کشید مردم آن جزیره سر به شورش برداشتند (٤٢٨ ق .م .) و بدین سبب به قتل و غارت سخت گرفتار شدند. در سال ٨٦ ق . م . رومیان شهر می تی لن را به جرم اینکه با مهرداد اول (اشک ششم ) پادشاه اشکانی متحد شده بود ویران ساختند. می تی لن وطن پیتاکوس بود. (ترجمه ٔ تمدن قدیم فوستل دوکولانژ). و رجوع به ایران باستان ج ١ ص ٦٢١ و ٤٩٠ و ج ٢ ص ١٣٥٨ و ١٢٨١ و ١٢١٩ شود.