می گساریدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
می گساریدن . [ م َ / م ِ گ ُ دَ ] (مص مرکب ) می گساردن . باده گساری کردن . شراب خوردن . می خوردن . باده خوردن : خور به شادی روزگار نوبهار می گسار اندر تکوک شاهوار. رودکی . ◄ ساقیگری کردن . شراب به دور درآوردن در مجلس تا مجلسیان بنوشند. و رجوع به می گساردن شود.