میادین
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مَ) [ ع. ] (اِ.) جِ میدان.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مَ) [ ع. ] (اِ.) جِ میدان.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
میادین . [ م َ ] (ع اِ) ج ِ میدان . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ج ِ عربی میدان . (یادداشت مؤلف ) : شهسوار میادین دین پروری . (جامعالتواریخ رشیدی ). از طاق و رواق میادین مجالس و رفعت علوّ ایوان . (ترجمه ٔ محاسن اصفهان ص ١١٨). و رجوع به میدان شود.
واژگان فارسی سره واژهدان
مینوگرایی، میدانها