میار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
میار. [ م َی ْ یا ] (ع ص ) خواربارآور و غله کش از جایی به جایی . (منتهی الارب، ماده ٔ م ی ر) (ناظم الاطباء) (آنندراج ).
میار. [ م ُی ْ یا ] (ع ص، اِ) ج ِ مائر. (منتهی الارب ). و رجوع به مائر شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
میار. [ م َی ْ یا ] (ع ص ) خواربارآور و غله کش از جایی به جایی . (منتهی الارب، ماده ٔ م ی ر) (ناظم الاطباء) (آنندراج ).
میار. [ م ُی ْ یا ] (ع ص، اِ) ج ِ مائر. (منتهی الارب ). و رجوع به مائر شود.