میان بستن

میان بستن . [ ب َ ت َ ] (مص مرکب ) بستن کمر. کمربند بر کمر بستن . بستن بند کمر بر میان تن . استوار کردن بند بر کمر به قصد تنگ وچسبان گشتن جامه بر تن یا چابکی و آمادگی بیشتر یافتن در برآوردن مهمی چنانکه نبردی را یا زورآزمایی را. مجازاً، آماده شدن . سخت پی کاری بودن : سپهدارپیران میان را ببست یکی باره ٔ تیزتگ برنشست . فردوسی . چو نیمی ز تیره شب اندر گذشت . سپهدارجنگی میان را ببست . فردوسی . چو بد گردیه با سلیح گران میان بسته بر سان جنگ آوران . فردوسی . این کار را میان بستم و هم امروز گرد آن برآیم . (تاریخ بیهقی ). فضل ربیع که حاجب بزرگ بود میان بسته بود تعصب آل برمک را. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ٤٢٤). میان بسته اند تا به هیچ حال فعلی نیفتد... (تاریخ بیهقی ). فتح را نام اوست فتح بزرگ به مثالش خیال بسته میان . ناصرخسرو. سرفرازد چو نیزه هر مردی که میان جنگ را چو نیزه ببست . مسعودسعد. دهر ار میان به خدمت من بست همچو نی شاید که من زخوش سخنی رشک شکرم . مجیر بیلقانی . صد جان به میانجی نه یاری بمیان آور کاقبال میان بندد چون یار پدید آید. خاقانی . وز آنجا برون شد به عزم درست به فرمان ایزد میان بست چست . نظامی . چو سالار جهان چشم از جهان بست به سالاری ترا باید میان بست . نظامی . به صد جهد از میان سلطان جان رست ولیک آنگه که خدمت را میان بست . نظامی . کنون که رفتی و پرسیدیش که چون افتاد میان ببند چو مردان بگیر دم خرش . سعدی (گلستان ). میان بست و بی اختیارش بدوش درآورد و خلقی بر او عام جوش . سعدی (بوستان ). میان بست مسکین و شد بر درخت وز آنجا به گردن درافتاد سخت . سعدی (بوستان ). برهمن درقیامت نیز خواهد خدمت بت کرد ز بس در ساعت سنگینی او را من میان بستم . محمدقلی سلیم . آن شوخ به قتل من دلخسته میان بست در مرثیه ام معنی باریک توان بست . ملاطاهر غنی (از آنندراج ).