میان دره

میان دره . [ دَ رَ ] (اِخ ) نام ایستگاه راه آهن از دهستان علا بخش مرکزی شهرستان سمنان و آن اولین ایستگاه سمنان به دامغان در کیلومتر ١٨ است سکنه ٔ آن همان کارمندان ایستگاهند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٣).

میان دره . [ دَ رَ ] (اِخ ) موضعی است میان فیروزکوه و شاهی . (یادداشت مؤلف ).

میان دره . [ دَ رَ ] (اِخ ) دهی از دهستان خرقان شرقی بخش آوج شهرستان قزوین، واقع در ١٣هزارگزی راه شوسه با ١٩٤ تن سکنه . آب آن از چشمه و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ١).