میان سرا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
میان سرا.[ س َ ] (اِ مرکب ) نام نوعی از انگور باشد. (فرهنگ جهانگیری ). نوعی از انگور باشد و در خراسان بسیار است . (برهان ) (از آنندراج ). ◄ سرای میانی .
میان سرا. [ س َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان میان جام بخش تربت جام شهرستان مشهد، واقع در ٧هزارگزی شمال بجنورد با ٢٣٨ تن سکنه . آب آن از قنات و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٩).
میان سرا. [ س َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان خرم آباد شهرستان شهسوار، واقع در ١١هزارگزی جنوب شهسوار با ٧٠ تن سکنه . آب آن از رود و چشمه و نهر و راه آن ماشین رو است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٣).