میان ولایت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
میان ولایت . [ وِ ی َ ] (اِخ ) از بلوکات ولایت مشهد خراسان . عده ٔ قراء، ١٦٤. مساحت، ١٦ فرسخ . مرکز، قریه ٔ حاجی آباد. حد شمالی : بلوک کلات . شرقی : مشهد. جنوبی : جاغرق و ارومیه . غربی : بیزکسی . (از جغرافیای سیاسی کیهان ).
میان ولایت . [ وِ ی َ ] (اِخ ) از بلوکات ولایت قوچان خراسان دارای ١٣٢ قریه . (از جغرافیای سیاسی کیهان ). نام یکی از دهستانهای بخش حومه ٔشهرستان مشهد با ١٣٠ آبادی و ٣٧٤٩٠ تن جمعیت . محصول عمده ٔ آن غلات و چغندر و پنبه و بنشن و انواع میوه وصنایع دستی زنان قالیچه و کرباس بافی است . حدود، ازشمال به دهستان تبادکان - از جنوب به دهستان پایین ولایت - از خاور به کوه قره داغ - از باختر به دهستان شاندیز محدود است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٩).