میان پا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
میان پا. [ یام ْ ] (اِ مرکب ) وسط هر پا. ◄ وسط دو پا. میان ران . ◄ میان پاچه . میان پای . ملتقای دو پا از سوی تنه . ◄ کودک رسوا و بی آبرو. ◄ آلت رجولیت . (ناظم الاطباء). ◄ شرم زن . (آنندراج ) : نیم شمعیش در میان پا کرد. سعدی . و رجوع به میان پای شود. ◄ شلوار. (ناظم الاطباء) (آنندراج ).