میان پشته
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
میان پشته . [ یام ْ پ ُ ت َ ] (اِخ ) جزیره ای که فاصل میان غازیان و بندرانزلی است و با پلی به غازیان متصل است . رجوع به فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٢ ذیل بندر پهلوی شود.
میان پشته . [ یام ْ پ ُ ت َ ] (اِخ ) دهی از دهستان مرکزی بخش رودسر شهرستان لاهیجان، واقع در ١٥هزارگزی باختر رودسر، با ٣٠٠ تن سکنه . آب آن از نهر پل رود و راه آن ماشین رو است . ماشین برنج کوبی دارد و مزرعه ٔ مازندران بیجار در آمار جزء این ده بشمار است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٢).