میان کنگی

میان کنگی . [ ک َ ] (اِخ ) نام یکی از بخش های سه گانه ٔ شهرستان زابل، واقع در شمال خاوری زابل نزدیک مرز افغانستان و مشخصات آن به شرح زیراست : از شمال و خاور به مرز افغانستان از جنوب به بخش شیب آب و دهستان ناروئی از باختر به بخش شیب آب . منطقه ای است جلگه با هوای گرمسیر معتدل . آب دیه ها بیشتر از رود هیرمند تأمین می شود مرکز بخش ده دوست محمد و تعداد قراء آن ٢٠ و جمعیت آن در حدود ٦٨٧٠٠ تن است . راههای بخش عموماً مالرو است و قراء مهم آن عبارت است از: جهان آباد، خمک، سیادک، میلک، کرکو. صنایع دستی زنان، قالیچه و گلیم و کرباس بافی است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٨). از بلوکات ولایت سیستان ایران وعده ٔ قراء آن ٢٠ است . (از جغرافیای سیاسی کیهان ).