میانه برادر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
میانه برادر. [ ن َ / ن ِ ب َ دَ ] (اِ مرکب ) برادر وسطی . برادری که از یک برادر بزرگتر و از دیگری کوچکتر است . برادر میانه . دومین از سه پسر مردی : میانه برادر چو او را بدید کمان را به زه کردو اندرکشید. فردوسی .