میانک

میانک . [ ن َ ] (اِ مصغر) (مرکب از میان + کاف تصغیر و تحقیر) کمر خرد. ◄ کمر. میان : این غاشیه کش گشته پیش کامل این بسته میانک به پیش نظّام . ناصرخسرو.

میانک . [ ن َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان علوی کلا بخش مرکزی شهرستان نوشهر، واقع در ٦هزارگزی المده با ١٧٠ تن سکنه . آب آن از گچرود و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٣).