میدعة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
میدعة. [ دَ ع َ ] (ع اِ) میدع . میداعة. جامه ٔ کهنه . ◄ جامه دان یا جامه ای که بدان جامه را از گرد و غبار نگاهدارند. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). میداعة. میدع . دامنک . ج، میدع . (مهذب الاسماء) . ◄ جامه ای که هرروزه پوشند. ج، موادع . (ناظم الاطباء).