میذنه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
میذنه . [ ذَ ن َ / ن ِ ] (از ع، اِ) مئذنة. گلدسته . جای اذان گفتن . (غیاث ) : من از میذنه فرودویدم و فریاد آوردم . (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص ٣٢٩).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
میذنه . [ ذَ ن َ / ن ِ ] (از ع، اِ) مئذنة. گلدسته . جای اذان گفتن . (غیاث ) : من از میذنه فرودویدم و فریاد آوردم . (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص ٣٢٩).