میراحمدی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
میراحمدی . [ اَ م َ ] (اِخ ) تیره ای از شعبه ٔ گشتاسبی است و گشتاسبی یکی از دو شعبه ٔ دشمن زیاری است از ایلات کوه کیلویه ٔ فارس . (از جغرافیای سیاسی کیهان ص ٨٩). رجوع به طایفه ٔ دشمن زیاری شود.
میراحمدی . [ اَ م َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان دالوند بخش زاغه ٔ شهرستان خرم آباد، واقع در ١٢هزارگزی باختری زاغه با ٢٢٠ تن سکنه . آب آن از سراب میراحمدی و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٦).