میران
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
میران . (نف ) صفت فاعلی بیان حالت از ریشه ٔ ماده ٔ «میر» و صفت حالیه ٔ مصدر مردن . در حال مردن . (از یادداشت مؤلف ). و رجوع به میرا و مردن شود.
میران . (اِخ ) دهی است از دهستان خسروشاه بخش اسکو شهرستان تبریز، واقع در ٢٥هزارگزی باختر اسکو با ١٢٤ تن سکنه . آب آن از تلخه رود و چشمه و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٤).