میرجاوه

میرجاوه . [ وَ ] (اِخ ) یکی از بخشهای سه گانه ٔ زاهدان، واقع در جنوب خاوری زاهدان کنار مرز پاکستان و آن محدود است از شمال به بخش نصرت آباد و دهستان حومه، از خاور و شمال خاوری به مرز پاکستان از جنوب و باختر به بخش خاش، از شمال باختری به بخش نصرت آباد. موقعیت طبیعی : کوهستانی ودشت و هوای آن گرمسیر و معتدل است . رودخانه ٔ سنگان که از کوه تفتان سرچشمه می گیرد بسیاری از آبادیهای میرجاوه را مشروب می سازد. میرجاوه سه دهستان به شرح زیر دارد: ١- دهستان لاویز با ٥٩ آبادی و ٧٠٠٠ سکنه . ٢- دهستان سنگان ١٦ آبادی و ١٥٠٠٠ سکنه . ٣- دهستان نمین ٥٠ آبادی و ٥٠٠٠ تن جمعیت . مرکز بخش، آبادی میرجاوه با ٢٠٠٠ تن سکنه و جمع سکنه ٔ بخش ١٥٥٠٠ تن و آبادیهای آن ١٢٦ است . راه آهن زاهدان به پاکستان در این بخش احداث شده است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٨).

میرجاوه . [ وَ ] (اِخ ) نام مرکز بخش میرجاوه از شهرستان زاهدان، واقع در ٨٢ هزارگزی جنوب خاوری زاهدان نزدیک مرز پاکستان با ٢٠٠٠ تن سکنه و ایستگاه راه آهن . آب آن از رودخانه تأمین می شود و ادارات دولتی و گاردمسلح گمرک دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٨). نام محلی کنار راه زاهدان به خاش میان ایستگاه خان محمدشاه و لاریز در ٧٧هزارگزی زاهدان . (یادداشت مؤلف ).