میزان الحراره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
میزان الحراره . [ نُل ْ ح َ رَ ] (ع اِ مرکب ) میزان الحرارة. گرماسنج . دماسنج . ترمومتر. رجوع به گرماسنج شود. - میزان الحراره ٔ الکلی ؛ آن میزان الحراره که مایع داخلی آن الکل است . چون با میزان الحراره ٔ جیوه ای نمیتوان سرمای کمتر از ٣٥ درجه را اندازه گرفت، برای این منظور غالباً از میزان الحراره های الکلی استفاده می کنند. زیرا الکل در ١٢٠ درجه منجمد میشود ودر ٧٨ درجه بجوش می آید و بهمین مناسبت هم نمیتوان آن را برای اندزه گرفتن حرارتهای زیاد بکار برد و غالباً برای اندازه گرفتن حرارتهای پست از آن استفاده میکنند. از طرف دیگر چون انبساط الکل بر اثر حرارت بیشتر از جیوه میباشد فاصله ٔ بین درجات آن زیادتر است وبا رنگین ساختن آن تشخیص درجات آن بهتر و آسانتر انجام میگیرد. - میزان الحراره ٔ طبی ؛ میزان الحراره ای است که برای اندازه گرفتن درجه ٔ حرارت بدن انسان بکار می رود. چون حرارت غریزی بدن انسان سالم در حدود ٣٧ درجه ٔ صد قسمتی است، بنابراین میزان الحراره ٔ مذکور از ٣٤ تا ٤٤ درجه ٔ صد قسمتی (٩٥ تا ١١٤ درجه ٔ فارنهایت ) یعنی حداقل و حداکثر تغییر حرارت بدن انسان را نشان میدهد. - میزان الحراره ٔ فارنهایت ؛ میزان الحراره ای است که درجه بندی آن بوسیله ٔ فارنهایت فیزیک دان آلمانی انجام گرفته و به نام او نامیده شده است . فارنهایت سردترین درجه ٔ حرارتی که درزمان خود میتوانست در آزمایشگاه تهیه کند، به وسیله ٔ مخلوط برف و نوشادر در ١٧/٨ درجه ٔ صد قسمتی تهیه کرد و آن را درجه ٔ صفر میزان الحراره ٔ خود قرار داد و درجه ٔ حرارت آب جوش (در حال غلیان ) را برابر ٢١٢ درجه گفت . بنابراین صفر آن مطابق ١٧/٨ درجه ٔ میزان الحراره ٔ سانتیگراد و ٣٢ آن برابر صفر میزان الحراره ٔ سانتی گراد و ٢١٢ آن برابر ١٠٠ میزان الحراره ٔ مذکور است ویک درجه ٔ آن برابر ٥٩ درجه ٔ سانتی گراد است .