میشین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
میشین . (ص نسبی ) منسوب به میش . (ناظم الاطباء). آنچه به میش (گوسپند) نسبت دارد. میشی . ◄ پوست میش دباغی شده . (ناظم الاطباء) (از شعوری ج ٢ ورق ٣٦٦). چرم دباغت داده ٔ گوسفند. (آنندراج ). میشَن . چرم دباغی شده ٔ پست . (از یادداشت مؤلف ). ◄ شهلا. (دهار). میشی . به رنگ چشم میش . و رجوع به میشی شود.