میظب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
میظب . [ ظَ ] (ع اِ) سنگ تیز. (منتهی الارب ). سنگی که تیز باشد مانند کارد. (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
میظب . [ ظَ ] (ع اِ) سنگ تیز. (منتهی الارب ). سنگی که تیز باشد مانند کارد. (ناظم الاطباء).