میغ بستن

میغ بستن . [ ب َ ت َ ] (مص مرکب ) کنایه از پیدا شدن میغ است . (از آنندراج ). ابر بستن . ابرناک شدن . مه گرفتن . پدید آمدن مه و ابر در هوا. - میغ بستن آسمان ؛ ابرناک شدن . (ناظم الاطباء). - میغ بستن هوا ؛ مه و ابر پدید آمدن در هوا. ابرناک گشتن هوا. مه گرفتن هوا را : ز گرد سواران هوا بست میغ چو برق درخشنده پولاد تیغ. فردوسی . ز روزی ما بر دل زاغ زیغ هوا بسته از لشکر ماغ میغ. فردوسی (؟). ز تاب نفس بر هوا بست میغ جهان سوخت از آتش برق تیغ. نظامی .