میفر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
میفر. [ ف َ ] (ع ص ) خادم سبک روح و چالاک . (منتهی الارب ). خدمتکار. (مهذب الاسماء). خادم . (یادداشت مؤلف ) (دهار). مئفر. و رجوع به مئفر شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
میفر. [ ف َ ] (ع ص ) خادم سبک روح و چالاک . (منتهی الارب ). خدمتکار. (مهذب الاسماء). خادم . (یادداشت مؤلف ) (دهار). مئفر. و رجوع به مئفر شود.