میفی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
میفی . [ فا ] (ع اِ) زمین بلند برآمده . میفا. میفاة. ◄ سرپوش تنور. میفا. ◄ کوره ٔ آجرپزی . میفا. ◄ آتش پهن کرده برای نان پختن . (ناظم الاطباء). میفا. و رجوع به میفا شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
میفی . [ فا ] (ع اِ) زمین بلند برآمده . میفا. میفاة. ◄ سرپوش تنور. میفا. ◄ کوره ٔ آجرپزی . میفا. ◄ آتش پهن کرده برای نان پختن . (ناظم الاطباء). میفا. و رجوع به میفا شود.