میلت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
میلت . [ ل ِ ](اِخ ) نام یکی از شهرهای قدیم و مشهور که در ساحل غربی آسیای صغیر قرار داشته و بعدها به دو قسمت تقسیم شده است . نخست بوسیله ٔ مهاجران کرت بنا شد و بعد مهاجران یونیه ٔ یونان به تجدید بنای آن پرداختند به طوری که در سال ٧٥٠ ق . م . آبادترین شهر یونیه و بعدها بزرگترین شهر تجارتی دنیا بوده است و به واسطه ٔ آبادی و زیبایی مردم آن به ثروت و رفاه فوق العاده ای دست یافتند. تالس دانشمند مشهور قرن ششم میلادی در سال ٥٨٧ م . بدان شهر رفته و بتدریس پرداخته است . در سال ٥٠٤ م . وسیله ٔ پادشاهان ایران ضبط و نهب و غارت شد تا سرانجام در دوره ٔ حکومت سلجوقی و بعد تیموری بکلی ویران شد و اکنون خرابه های آن برجاست . (از قاموس الاعلام ترکی ). و رجوع به ایران باستان ج ١ ص ٦٥٤ و ٦٥١ و ٨٦٦و ج ٢ ص ١٥١٨ و ١٨٨٨ و ١٩٤٠ و فهرست هر سه جلد شود.