میلتون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
میلتون . [ ت ُ ] (اِخ ) جان . از ادبا و شعرای بزرگ انگلستان است . به سال ١٦٠٨ م . در لندن پا به عرصه ٔ هستی نهاد و تا ٢٤ سالگی به تحصیل در مدرسه ٔ سن پول کمبریج اشتغال ورزید و بعد به دانشگاه کمبریج رفت . زندگانی او بیشتر در امور سیاسی گذشت و مقاله های آتشینی درباره ٔ آزادی مطبوعات و مذهب و آموزش و پرورش نگاشت که مخصوصاً مقالات او به عنوان مسؤلیت سلاطین و حکام و نخستین دفاع از ملت انگلیس از همه معروفتر است . میلتون به سبب کار و مطالعه ٔ زیاد بینایی خود را از دست داد. معروفترین آثار او «بهشت گم شده » است که در ده دفتر در سال ١٦٦٧ م . به پایان رسیده و انتشار یافته است و معرف آزادگی و آزاداندیشی و ذوق وقریحه ٔ سرشار اوست . و امروزه شهرت او بیشتر مدیون همین منظومه است . دیگر از آثار او دو منظومه ٔ «فردوس موجود» و «آلام شمشون » است که در ١٦٧١ با هم چاپ و نشر شده است . میلتون در نوامبر ١٦٧٤م . درگذشت . (تاریخ ادبیات انگلستان تألیف صورتگربخش ٢ صص ١٤٥ - ١٧٣).