میم

[ فر. ] (اِ.) نوعی کمدی که در آن هنرپیشه به وسیله حرکات، اعمال و احساسات را بیان کند، بدون آنکه سخنی بگوید.

(اِ. حر.) ۱- نام حرف بیست و هشتم از الفبای فارسی. ۲- (کن.) لب آن گاه که به شکر خنده گشوده شود. ؛ ~ کاتب کنایه از: نابینا، کور. ؛ ~ مطوق کنایه از: آلت مرد، نره.

(مَ یا مِ) (اِ.) ۱- درخت انگور، مو. ۲- شراب ناب.