میهة

میهة. [ م َی ْ ی ِ هََ ] (ع ص )میه . پر از آب مانند کشتی و چاه و جز آن . (ناظم الاطباء): رکیة میهة؛ چاه بسیارآب . و رجوع به میه شود.

میهة. [ م َ هََ ] (ع مص ) موه . (ناظم الاطباء). رجوع به موه شود.

میهه . [ هََ ] (اِخ ) دهی است ازدهستان تنگ گزی بخش اردل شهرستان شهرکرد واقع در ٦٥هزارگزی شمال اردل با ١٦١ تن سکنه . آب آن از چشمه و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ١٠).