میون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
میون . [ م ُ ] (ع اِ) ج ِ مین . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ج ِ مین، به معنی دروغ . (آنندراج ).
میون . [ م َ ] (ع ص ) دروغگوی . (منتهی الارب، ماده ٔ م ی ن ) (آنندراج ). دروغگو. (ناظم الاطباء). سخت دروغزن . (مهذب الاسماء) (یادداشت مؤلف ).