میوه آور

میوه آور. [ می وَ / وِ وَ ] (نف مرکب ) درخت یا گیاه که بر دهد. درختی که میوه می دهد. درخت بارآور. مثمر. (ناظم الاطباء) : درخت میوه آور شد ز باغ ار همره میوه نگه دارد خدا از جمله ٔ آفات دهقان را. درویش واله هروی (از آنندراج ).