میوه بوم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
میوه بوم . [ می وَ / وِ ] (اِ مرکب ) ناحیتی که از آن میوه خیزد. مقابل غله بوم . (یادداشت مؤلف ): بوان و مروست، بوان شهرکی است با جامع ومنبر و مروست با آن رود و میوه بوم است چنانکه درختان آن مانند بیشه است . (فارسنامه ٔ ابن البلخی ص ١٢٥).