میوه چین

میوه چین .[ می وَ / وِ ] (نف مرکب ) میوه چیننده . که میوه بچیند. آنکه از درخت یا گیاه میوه جدا کند : شاید اگر در حرم سگ ندهد آب دست زیبد اگر در ارم، بز نبود میوه چین . خاقانی . ◄ بمجاز بهره مند. سود برنده : من زان گره گوشه نشین نی درد کش نی میوه چین می ناب و شاهد نازنین ساقی محابا داشته . خاقانی . از شجر من شعرا میوه چین وز صحف من فضلا عشرخوان . خاقانی . و رجوع به میوه شود.