میویژه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
میویژه . [می ژَ / ژِ ] (اِ) میویزه . گیاهی که به تازی علیق نامند. (ناظم الاطباء). سلم عاشق که به تازی عشقه و لبلاب گویند و در برخی از فرهنگها با زاء نیز دیده شده است . (از شعوری ج ٢ ورق ٣٦٦). و رجوع به میویز شود.