ناآراسته
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناآراسته . [ ت َ / ت ِ ] (ن مف مرکب ) مقابل آراسته . بدون زینت . نامزیّن . غیرمطرد. ◄ نامهیا. آماده نشده . غیر مستعدّ. ناساخته . نابسیجیده . ◄ نامنتظم . نامرتب . بدون نظم و ترتیب . ◄ تباه . غیرمعمور. نابسامان . عَسطَلَة؛ سخن ناآراسته . هُراء؛ سخن تباه، ناآراسته . (منتهی الارب ).