ناآشنا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناآشنا. [ ش ْ / ش ِ ] (ص مرکب ) غیر معروف . ناشناس . (ناظم الاطباء). بیگانه . غریب . نامعلوم . مردی ناآشنا. ناشناس . شُطسی ّ؛ ناآشنا، زیرک، سرکش . (منتهی الارب ): تَذَمﱡر؛ دیگرگون و ناآشنا گردیدن . (از منتهی الارب ) : چنین داد [ گشتاسب ]پاسخ [ بچوپان ] که ای نامدار یکی کوه تازم دلیر و سوار مرا گر بداری به کار آیمت به رنج و به بد نیز یار آیمت بدو گفت نستار [ چوپان قیصر ] از این در بگرد تو ایدر غریبی و بی نام مرد بیابان و دریا و اسبان یله به ناآشنا چون سپارم گله . فردوسی . ◄ بی اطلاع . بی خبر. (ناظم الاطباء). که عارف به کاری نیست . که آشنائی و مهارت ندارد. ◄ ناموافق . ناسازگار.
مترادف و متضاد واژهدان
بیگانه، غریب، غریبه، غیر، مجهولالهویه، ناشناخته، ناشناس، نامانوس نابلد، ناوارد (متضاد: آشنا)
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی