نااستواری

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

نااستواری . [ اُ ت ُ ] (حامص مرکب ) خیانت . (دهّار). ◄ بی اعتباری . سستی . محکم نبودن : نااستواری رأی . نااستواری گره .

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط