ناانصافی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناانصافی . [ اِ ] (حامص مرکب ) بی دادی وبی انصافی و ظلم و ستم . (ناظم الاطباء) : این مفسدت و ناانصافی را به عیوق رسانید و بکلی کار مملکت و ولایت داری به زیان برد. (تاریخ غازانی ص ٢٤٧). حافظ از مشرب قسمت گله ناانصافیست طبع چون آب و غزلهای روان ما را بس . حافظ. در دیاری که توئی بودنم آنجا کافیست آرزوهای دگر غایت ناانصافیست . میرزاکافی خلخال (از آنندراج ).