نااوس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نااوس . (اِ) مأخوذ از یونانی . معبد ترسایان و آتشکده . (ناظم الاطباء). بر وزن ناقوس به ضم همزه، در رشیدی به معنی آتشکده آمده . حکیم سنائی گفته : گرچه زاغ سیاه گشتم من نگزینم مقام جز نااوس . و در سامی به معنی گورخانه ٔ ترسایان نوشته اند. (انجمن آرای ) (آنندراج ) (فرهنگ شعوری ). و ناووس هم آمده است که بجای همزه واو باشد. (برهان قاطع). ◄ ناووس، ناؤوس، خصوصاً به معنی دخمه و اطاق زیرزمینی است که برای دفن میت بکار رود. ج، نواویس . حمزه ٔ اصفهانی گوید: «والفرس لم تعرف القبور، و انما کانت تغیب الموتی فی الدهمات و النواویس ». قبر. آرامگاه . (حاشیه ٔ برهان چ معین ) . با الف مضموم و واو معروف آتشکده باشد. (جهانگیری ). بر وزن طاووس، آتشکده و عبادت خانه ٔ کفار. (غیاث ) : و من کان الغراب له دلیلا فناؤوس المجوس له مُقیل .