نابرآورده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نابرآورده . [ ب َ وَ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) برنیاورده . بالانیاورده . برنکشیده . کوتاه . مقابل بلند. - آواز نابرآورده ؛ آوازی که از کوتاهی به لب نرسیده : چو آگاه شد خسرو از راز اوی وز آن نابرآورده آواز اوی . فردوسی . - دیوار نابرآورده : مؤیدای فلکت ذره وار پرورده به زیر سایه ٔ دیوار نابرآورده . سوزنی .