نابهنگام

نابهنگام . [ ب ِ هََ ] (ص مرکب، ق مرکب ) نه بوقت . نه بوقت خود. نه بهنگام . نه بوقت سزاوار. بی وقت . بی موقع : نابهنگام بهارم که به دی مه شکفم که به هنگامه ٔ نیسان شدنم نگذارند. خاقانی . ◄ نابجای . نه بجای خود.نه آنجا که باید. بیمورد. بیجا : گرستن بهنگام با سوک و درد به از خنده ٔ نابهنگام سرد. (گرشاسب نامه ). - امثال : ضرر بهنگام به از نفعنابهنگام .